Voor veel eigenaren staat vers toegevoegd vlees aan droogvoer voor betere kwaliteit en meer smaak. Daarom maken claims als 60%, 70% of zelfs 80% vers vlees zoveel indruk.
Maar het percentage vers vlees is niet hetzelfde als het percentage dierlijk eiwit.
Een illustratief rekenvoorbeeld:
70 kg vers dierlijk materiaal met 20% ruw eiwit levert ongeveer 14 kg eiwit.
Van die 70 kg kan bijna 50 kg uit water bestaan. Dat water verdampt grotendeels tijdens de productie van de brok.
Ter vergelijking:
20 kg geconcentreerd diermeel met 70% ruw eiwit levert óók ongeveer 14 kg eiwit.
70% tegenover 20% ziet er op een verpakking spectaculair uit. De bijdrage aan het eiwitgehalte kan echter vrijwel gelijk zijn.
En ‘verse kip’ betekent niet automatisch dat er hele kipfilets in de extruder gaan. Het gaat meestal om fijngemalen kippenweefsel en andere bruikbare delen uit de humane vleesproductie.
Daar is niets mis mee: zulke grondstoffen kunnen prima voedingswaarde hebben. Maar vers is geen kwaliteitskeurmerk.Het vertelt niet hoeveel eiwit uiteindelijk in de brok overblijft, hoe goed dat eiwit verteerbaar is of hoe smakelijk het eindproduct werkelijk is. Ook daarvoor zijn de totale receptuur en verwerking bepalend.
De relevante vraag is dus niet hoeveel vers vlees er de brok in ging.
De relevante vraag is hoeveel verteerbaar eiwit het uiteindelijke voer aan het dier levert.
#diervoeding #petfood #veterinairevoeding #FeedWise #dierenarts #paraveterinair
Het rekenvoorbeeld is illustratief. Vocht- en eiwitgehalten verschillen per grondstof.
No responses yet