“𝗠𝗮𝗮𝗿 𝗵𝗶𝗷 𝗸𝗿𝗶𝗷𝗴𝘁 𝗮𝗹 𝘃𝗮𝗻 𝗮𝗹𝗹𝗲𝘀 𝘃𝗼𝗼𝗿 𝘇𝗶𝗷𝗻 𝗱𝗮𝗿𝗺𝗲𝗻…”

Dat hoor ik regelmatig van eigenaren met honden en katten met chronische maag-darmklachten.

En met “van alles” wordt dan ook echt van alles bedoeld:
🌿 bachbloesem
🟤 veendrenkstof of humuszuren
🥄 kleimineralen of detoxpoeders
🦠 meerdere pre- en probiotica tegelijk
🌱 kruidenmengsels, colostrum, slippery elm, spijsverteringsenzymen en soms nog wat extra’s “voor de weerstand”

Vaak allemaal met de beste bedoelingen. Want als een dier al maanden wisselende ontlasting heeft, misselijk is, buikpijn lijkt te hebben of slecht eet, dan wil je als eigenaar iets doen.

Maar juist bij een darm die al uit balans is, is méér niet altijd beter.
Ieder product bevat weer eigen ingrediënten, hulpstoffen, smaakstoffen, of dragers. En ieder nieuw product is daarmee ook weer een nieuwe prikkel voor een darm die vaak juist behoefte heeft aan rust, voorspelbaarheid en eenvoud.

Dat betekent niet dat supplementen nooit zinvol zijn.
Een goed gekozen probioticum kan in bepaalde situaties zeer passend zijn.
Een specifieke vezelbron kan een goed onderbouwd onderdeel zijn van een microbioom ondersteunende therapie.
Omega 3-vetzuren, cobalamine of elektrolyten kunnen bij sommige patiënten heel nodig en relevant zijn. Maar dan wel gericht. Met een duidelijke reden. En bij voorkeur niet allemaal tegelijk.

Bij maag-darmklachten begint herstel zelden met een plank vol potjes. Het begint meestal met een goed gekozen basisvoeding, passend bij de patiënt, de klachten en de vermoedelijke onderliggende oorzaak.

Rust in de darm vraagt vaak ook rust in het voedingsplan.
Less is more is misschien niet zo spannend als een nieuw supplement met grote claims. Maar in de praktijk is het vaak wél precies wat een gevoelige darm nodig heeft.